Kwiecień. Jak co roku obchodzimy Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. 2 Kwietnia. Siedziałem wieczorem w pustym domu, coś mi chodziło po głowie. Czułem potrzebę wyrzucenia z siebie czegoś z tej okazji. Wiem, pisałem że nie będę specjalnie obchodził tego miesiąca i samego dnia bo dla mnie świadomość autyzmu trwa 365 dni w roku, a jednak coś w sercu się zadziało. Tekst i piosenka poniżej. 

 

Dzień dobiegał końcowi, otworzyłem piwko, wyciągnąłem kartkę długopis, wziąłem akustyka do ręki i zacząłem grać i układać emocje w tekst. Nie jestem poetą, nigdy nim nie byłem, wielkiej klasy wokalistą też nie, małej klasy też nie, nie jestem wcale. Była północ, usiadłem, pokreśliłem, pograłem, pomęczyłem palce po latach niegrania za wiele i wyszło co wyszło.

Poczułem fajną ulgę. Może ktoś się z tym będzie identyfikować, może ktoś czuł to samo? Daj znać. Potem włączyłem telefon na nagrywanie audio i zaśpiewałem, tak po prostu. Z fałszem, pomyłkami na gitarze, z łamiącym się głosem. Tak zwyczajnie, tak nieperfekcyjnie. Dla mnie, dla Maksa, Livi, czułem że muszę. Cholernie boje się tego udostępniać, czuje się dość podatny na łzy, mam taki emocjonalny moment. Jestem szczęśliwy, ale może to chwila zadumy, chwila powrotu do tamtych dni. Taki dzień zostaje w nas, już nie boli aczkolwiek wiem że to był ten moment i tak właśnie się czułem.

Zawsze chciałem wyrażać siebie w różnych formach, nadszedł dzień w którym przestałem się przejmować co kto powie. Fuck it. Życie jest za krótkie by się tym przejmować, co nie?

 

Autyzm to nie wyrok

Kiedyś byłem zły na los za to że zamknął Cię w szklanej celi,
ja tak bardzo chciałem uwolnić Cię z niej.
Morze łez wypłakałem, dla nas wtedy właśnie zatrzymał się czas,
wiele pytań zostało bez odpowiedzi.

Dlaczego Ty, dlaczego My, dlaczego świat tak pędzi,
a nasze serca tak mocno krwawią.
Patrzę w twe oczy, płomień zgasł pewnej nocy,
teraz wiem że zabrał go on.

Jest mi tak ciężko wyrazić co czuję, choć słowa płyną do ust,
Ty wygrywasz znów kolejną bitwę.
Udowadniasz codziennie swoją siłę, walkę o kolejny krok,
Słowo AUTYZM to nie wyrok.

Choć płynie czas, a w oczach strach to my wciąż mamy siebie,
nieważne dokąd świat dziś zmierza.
Złap mnie za rękę, ja się uśmiechnę i powiem kocham Cię
Bo przecież to jest najważniejsze.

Nie ważne czy ci się podoba, nie ważne czy wkurza.

Czuje się lepiej, wracam do tej formy przekazu. Będę pisał, youtubował i nagrywał. Dlaczego? Bo mogę.

Pozdrawiam w Światowy Dzień Świadomości Autyzmu 2018. Dołączcie się do naszej akcji na facebooku. Chcemy przekonać polskie sklepy by wprowadziły spokojne godziny dla autystów i nie tylko. Więcej tutaj Autism Aware Store Polska wraz z Blog Ojciec oraz wieloma innymi wspaniałymi influencerami oraz artystami jak Krzysiek Skiba z Big Cyc chcemy przekonać polskie sieci sklepów że warto isć w ślady Lidla z Irlandii , czyli:

„W każdy wtorek między 18:00 a 20:00
– Zredukowane oświetlenie
– Zero ogłoszeń
– Brak muzyki
– Pierwszeństwo dla klientów z ASD i dodatkowa o obsługa dla tych którzy tego potrzebują
– Obniżony dźwięk w kasach, które mają taką opcję
– Pies przewodnik zawsze mile widziany
– Wolniejsze tempo przy kasie, bez poganiania i napięcia”
Co wy na to?

Oznaczajcie marki i udostępniajcie link od Blog Ojciec

AVE